ΥΠΕΡΗΧΟΓΡΑΦΗΜΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΕΜΒΡΥΟΥ

Αυτό το υπερηχογράφημα είναι μία από τις πολύ σημαντικές εξετάσεις της εγκυμοσύνης σας. Πραγματοποιείται από τις 28 μέχρι και τις 36 εβδομάδες (ιδανικά στις 32 εβδομάδες κύησης). Πραγματοποιείται διακοιλιακά.

Ποιοί είναι οι στόχοι του υπερηχογραφήματος ανάπτυξης του εμβρύου;

    • ο υπολογισμός της ανάπτυξης (βιομετρία) του εμβρύου.

Θα μετρηθούν οι διαστάσεις της κεφαλής, της κοιλίας και των μακρών οστών (μηριαίο και βραχιόνιο) και θα δοθεί μια εκτίμηση του βάρους του εμβρύου. Όσο κοντύτερα προς το τέλος της εγκυμοσύνης, τόσο η υπερηχογραφική εκτίμηση του βάρους του εμβρύου αποκλίνει από το πραγματικό, ωστόσο μπορεί, κατά προσέγγιση, να μας δώσει μια καλή εικόνα του βάρους γέννησης του μωρού.

    • η εξέταση της ανατομίας του εμβρύου.

Το έμβρυο αποτελεί έναν συνεχώς εξελισσόμενο οργανισμό και τυχόν προβλήματα που δεν ήταν εμφανή μέχρι τότε να είναι ορατά σε αυτό το στάδιο της εγκυμοσύνης ή καινούργια να προκύψουν. Για αυτό το λόγο, κατά το υπερηχογράφημα ανάπτυξης ελέγχεται και η ανατομία του τρίτου τριμήνου του εμβρύου. Ανάλογα με τη θέση του εμβρύου πιθανόν να μην είναι ευχερές να εξεταστούν όλα τα όργανα του μωρού.

    • η αξιολόγηση του πλακούντα

Ο πλακούντας αξιολογείται ως προς τη σύσταση και τη θέση του. Πιο συγκεκριμένα, αναλύεται ο βαθμός ωριμότητας του πλακούντα, η τυχόν εμφάνιση ενδοπλακουντιακών “λιμνών” και η απόσταση του χείλους του από το άνοιγμα του τραχήλου. Σε περίπτωση που η απόσταση αυτή είναι μικρότερη των 20 χιλιοστών, ο πλακούντας χαρακτηρίζεται ως “χαμηλός”. Σε αυτή την περίπτωση, θα χρειαστεί επανάληψη του υπερηχογραφήματος σε λίγες εβδομάδες. Αν όμως μέχρι το τέλος της εγκυμοσύνης ο πλακούντας παραμείνει χαμηλά, τότε αυτό αποτελεί λόγο καισαρικής τομής. Αυτός είναι ο ενδεδειγμένος τρόπος γέννησης γιατί σε άλλη περίπτωση, η διαστολή του τραχήλου που συμβαίνει στον φυσιολογικό τοκετό μπορεί να προκαλέσει αποκόλληση του πλακούντα και σοβαρή αιμορραγία που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τόσο τη μητέρα, όσο και το μωρό.

    • η αξιολόγηση της ποσότητας αμνιακού υγρού.

Μετράται η ποσότητα του αμνιακού υγρού και συναξιολογείται με την εμφάνιση του πλακούντα και την εξέταση ροών Dopplers. Η μέτρηση του αμνιακού υγρού είναι ιδιαίτερα σημαντική γιατί αν είναι σε χαμηλότερα από τα φυσιολογικά επίπεδα αυτό μπορεί να σχετίζεται με πρόωρη ρήξη υμένων (σπάσιμο νερών), δυσχέρεια του εμβρύου ή κάποια ανατομική ανωμαλία του ουροποιητικού, ενώ αν είναι σε αυξημένες ποσότητες να υποδηλώνει την ύπαρξη σακχαρώδη διαβήτη της μητέρας, κάποιας ανατομικής ανωμαλίας του γαστρεντερικού και να αυξάνει τον κίνδυνο πρόωρου τοκετού λόγω υπερδιάτασης της μήτρας.

    • η εξέταση των κινήσεων του εμβρύου.

Οι κινήσεις του εμβρύου είναι δείγμα ευεξίας του εμβρύου και πρέπει οπωσδήποτε να αποτελούν μέρος της υπερηχογραφικής εξέτασης. Συνήθως, οι μητέρες είναι σε θέση να αντιλαμβάνονται τις κινήσεις του μωρού τους, αλλά σε κάποιες περιπτώσεις αυτό δεν είναι εφικτό, πχ λόγω θέσης του μωρού ή του πλακούντα. Το υπερηχογράφημα μπορεί να καταγράψει με αντικειμενικό τρόπο την ποιότητα των εμβρυϊκών κινήσεων.

    • η εξέταση των ροών Dopplers

Περιλαμβάνει την αξιολόγηση της ροής του αίματος από τη μητέρα προς τον πλακούντα (μητριαίες αρτηρίες), από τον πλακούντα προς το έμβρυο (ομφαλικές αρτηρίες) και εντός του εμβρύου (μέση εγκεφαλική αρτηρία, φλεβώδης πόρος) με έγχρωμο υπερηχογράφημα Doppler. Για περαιτέρω πληροφορίες, δείτε το αντίστοιχο θέμα εδώ.